January 4, 2010

this one's for you

Posted by CHRISTIAN on Monday, January 04, 2010 in | No comments

Nakatutuwang isipin diba? Kung minsan dumadaan ka pa din sa panaginip ko kahit matagal na tayong di nagkikita. Oo nga’t na-miss kita paminsan-minsan pero wag mu naman isipin na parate kita iniisip nuh. I guess posible naman talaga yun lalo na’t naging significant part ka ng buhay ko. E, posible kayang may nararamdaman parin ako sayo kahit konti sa kabila ng tagal ng hindi natin pagkikita? Wala lang naitanung ko lang. Talaga bang nangyayare yun? Feeling ko kasi sa mga drama lang yun eh. Ni hindi ko na nga alam mga naganap sayo sa luob ng panahong nagkahiwa-hiwalay tayo eh.

Ako, katulad mo, marami narin nangyare. Marami narin akong nakilala, at aaminin kong nagustuhan ko ang ilan sa kanila. Pero alam ko naman kung san ako lulugar. Nagpapasalamat ako sa tapat at matalik na pakikitungo mo saken sa kabila na alam mo na higit paron ang nararamdaman ko. Ang kasiyahang nararamdaman mo na hindi ka iniiwasan mg taong mahal mo, feels both accepted and respected of what you feel. Kung hindi ako nagkakamali, kahit ata sa sulat hindi ko nasabi yung mga ganitong bagay. Alam mo naman na kahit sentimental ako, hindi ako generous sa pagsasabi ng nararamdaman. Kaya minsan pinagduduhang sinungaling.

In the long run, what’s the use of telling these things afterall?

Well, wala naman masama. I just want to voice it out. Kaya nga blog eh diba? It’s my own space and I didnt mess up yours. Hehehe, peace out.. Hindi ako umaasa sa kung anuman kaya hindi ka din dapat mag assume ng kung anuman. Gusto ko lang talaga sumulat. I could have done something poetic instead of this one, para hindi sana pansinin pero inisip ko baka imbes na maapreciate, macriticize pa e..ü

Anyways, going back to my question, nagtataka lang kasi ako. I am not sure of what I feel.

Alam mo ba, there were few chances na muntikan na tayong magkita somewhere? But whenever I see you, mixed emotions came. Hindi ko alam kung dapat ba kitang lapitan, kumustahin or anything, but something inside told me not to. I don’t why.

FROM MY POINT OF VIEW, maybe it’s a manifestation that there’s some feelings left. Love? I just can’t say exactly. Alam mo ba kahit sa panaginip, we still debate daw?!? (man, im serious).

But the feeling of being argued, feels so good just like the old times. Well, sana wrong signals lang nararamdaman ko. If ever, ako din magdadala nito for so long. Lalo na’t iba na ang sitwasyon ng lahat. Sabi ko nga kanina, hindi naman ako umaasa ng kung anuman kaya siguro, itatago ko nalang ang lahat sa sarili ko. At kung papalarin man magkita pa tayo kahit sa kabilang buhay, hindi ako magdadalawang isip na salirinin at hwag ng magsalita tungkol sa nararamdaman ko…not unless ikaw mismo ang magtatanung.

October 18, 2009

0 comments:

Post a Comment